Krynica jest charakterystyczna pod względem wielu legend i mitów na temat leczniczych wód mineralnych.Jedną z legend , która można usłyszeć jest legenda o rycerzu.Przed wiekami kiedy Krynicęporastały olbrzymie karpackie bory. To właśnie tutaj zabłąkał się powracający z wojennej wyprawy rycerz. Raniony przez zwierza, broczący krwią oczekiwał pomocy. Zatopiona w pokornej modlitwie pasterka usłyszała głos wzywający pomocy.Urocza pasterka odnajduje rycerza, pada na kolana i woła z ufnością „Matko Najświętsza ratuj go”.I oto w błękitnej jasności zstępuje z niebios Matka Boża i wskazując na tryskający zdrój mówi: „Umyj tą wodą rany rycerza, a żyć będzie”. I tak się stało.

Krynica jest skupiskiem różnorodnej roślinności. Spotykamy tu lasy bukowe, czyli słynną buczynę karpacką, z domieszką jodły, lipy, świerka i modrzewia. Na nasłonecznionych południowych stokach występuje roślinność ciepłolubna, a w górnych partiach łąk i hal – gatunki subalpejskie.Ze względu na bliskość wapiennych Pienin, docierają tu również rośliny wapieniolubne. Nie sposób wymienić wszystkich drzew, krzewów i kwiatów występujących na tym terenie, albowiem samych tylko gatunków chronionych jest kilkadziesiąt.Gamę ciekawostek dopełnia poszycie leśne z borówkami (zwanymi w innych regionach Polski jagodami), malinami i grzybami.Bogactwo flory sprawia, że powietrze na wiosnę intensywnie pachnie, a jesienią kolorystyka gór i dolin rzek każdego wprawia w zachwyt.

Krynica -Zdrój (pod nazwą Krzenycze) istniała już przed 1547 r. o czym świadczy pierwszeństwo nadania sołectwa w tej miejscowości dla Danka z MiastkaKrynica ( dziś (Tylicz).RozwójKrynicy miasta w okresie późniejszym wiąże się już z odkryciem w XVII w. leczniczych wartości źródeł mineralnych. Zaczątkiem uzdrowiska był zrealizowany w 1794 r. „Mały domek”, który od 1804 r. pomieścił pierwsze zakłady kąpielowe.

Wycieczki rowerowe wokół Krynicy-Zdroju. Proponujemy trasy podzielone na dwie części R1 i R2 R1 Parkowa (15,5 km) część końcowa przebiega przez Górę Parkową R2 Holica (10,5 km) część końcowa przebiega zboczem Holicy Początek obu tras wyznaczony na początku ul. Stara Droga obok stacji benzynowej PKN Orlen.

Będąc stowarzyszeniem stworzyliśmy dla Państwa portal Krynicy-Zdroju, w którym mogą Państwo wyczytać najświeższe informacje z Krynicy , znaleźć tanie noclegi na terenie Krynicy, zobaczyć mapę atrakcji jakie są dla Państwa przygotowane na terenie miasta.W swoim serwisie posiadamy dużą bazę noclegową gdzie każdy turysta przyjeżdżający do Krynicy znajdzie coś dla siebie

Ustroń jest jedną z najładniejszych i najczęściej odwiedzanych miejscowości wypoczynkowych w Polsce. Miasto położone jest w Beskidzie Śląskim pomiędzy dwoma szczytami górskimi- Czantorią i Równicą.

W II połowie XVIII wieku odkryto tu pokłady rudy żelaza, co doprowadziło do otwarcia w 1772 r. pierwszej huty w Księstwie Cieszyńskim. Od tej pory Ustroń rozwijał się jako ośrodek przemysłowy. Inwentarz z 1823 r. wymienia również browar, 4 młyny, tartak, cegielnię, piec wapienny i papiernię w Polanie. W 1783 r. powstała drewniana szkoła ewangelicka, nieco później także katolicka. W 1835 r. ewangelicy wybudowali murowaną szkołę. W XIX wieku odkryto też właściwości lecznicze wody, ogrzewanej bogatym w związki siarki żużlem wielkopiecowym. Przy dobrych warunkach klimatycznych spowodowało to popularyzację Ustronia jako miejscowości uzdrowiskowej. Po otwarciu nowej huty w pobliskim Trzyńcu, do której przeniesiono wiele wydziałów z Ustronia, ustrońskie hutnictwo zaczęło podupadać, a w 1897 r. całkowicie wygaszono ostatni wielki piec. Hutę przekształcono w średniej wielkości zakład przetwórstwa żelaza (kuźnię), która funkcjonuje do dziś. Od tej pory Ustroń rozwijał się wyłącznie jako miejscowość uzdrowiskowa i wypoczynkowa.

Ustroń to miasto i gmina zlokalizowana w południowej części Polski, w powiecie cieszyńskim. Do 1954 był siedzibą gminy Ustroń. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa bielskiego. Obecnie miasto należy do województwa śląskiego.

Po raz pierwszy Ustroń wymieniony był około 1305 r w księdze uposażeń biskupów wrocławskich. Pierwsi osadnicy założyli Ustroń Dolny. W 2 poł. XVI w. zaczął powstawać Ustroń Górny a jeszcze dalej w górę Wisły, „na Polance” (dziś Ustroń Polana), pierwszych 12 zagrodników odnotowano w 1607 r. Ustroń Dolny i część Górnego były od najdawniejszych czasów własnością szlachecką. Pozostała część Górnego Ustronia stanowiła własność książęcą. Z czasem ustrońskie dobra szlacheckie uległy rozdrobnieniu, które starali się przejąć książęta cieszyńscy. Elżbieta Lukrecja w 1633 r. kupiła od Mikołaja Rudzkiego część Ustronia Górnego i Polankę, a w 1637 r. – część Ustronia Dolnego, należącą do Tschammera. Pozostałe ostatecznie w 1738 r. zostały wykupione przez księcia cieszyńskiego Franciszka Lotaryńskiego. Obie części Ustronia połączono w jedną wieś w 1839 r.

W 1621 r. w czasie wojny trzydziestoletniej Ustroń został spalony przez przebywające tu wojska neapolitańskie, walczące po stronie katolickiej Austrii. Uciekający przed grabieżami chłopi zaczęli osiedlać się coraz wyżej w górach i przestawiać się na gospodarkę hodowlaną. W 2 poł. XVII w. na okolicznych górach istniało już szereg gospodarstw pasterskich, opartych na wzorach wołoskich. W 1788 r. na Równicy, Orłowej i Czantorii 39 gospodarzy ustrońskich wypasało ok. 1500 owiec i kilkadziesiąt krów.

Masaż jest jedną z najstarszych dziedzin sztuki lekarskiej. Wywodzi się on z Indii i Chin. Hindusi już w 1800 roku p.n.e. dostarczyli ścisłe podpowiedzi wykonywania masażu, który wpierw był punktem kultu religijnego, a w przyszłości został wliczony do technik leczenia. Z krótkich przekazów pisemnych wiadomo, że w leczeniu niektórych infekcyj doktorzy przepisywali masaż. Świadczą o tym notatki w dziełach HIPOKRATESA, Celsusa i Galena. W Grecji sportowcy uczestniczący w igrzyskach olimpijskich namaszczali i natłuszczali ciało oliwą przed zwodami. Były to pierwsze w świecie zabiegi, będące początkiem masażu, nazywanego klasycznym. W kronikach historycznych państwa rzymskiego odnajdują się zapiski, świadczące o tym, że Juliusz Cezar, cierpiący na rwę kulszową, był uzdrawiany masażem z zastosowaniem głaskania, szczypania i ugniatania. Można zatem przypuszczać, że Rzymianie używali masaż nie tylko jako zabieg sportowy i kosmetyczny, ale też leczniczy. W poniektórych państwach słowiańskich w tym też w Polsce, istniały łaźnie parowe, w których klepano się rózgami, w celu pozyskania poprawy krążenia.