Wystrój plastyczny kościołów i klasztorów oparty był przede wszystkim na wielkim malarstwie ściennym. Płaskorzeźba odgrywała tu mniejszą rolę dekoracyjną. Zabytków zaś rzeźby statuarycznej prawie że nie posiadamy. Niekiedy w koptyjskim obrazowaniu święty Jerzy, przebijający włócznią smoka, przybiera postać Horusa na koniu, zabijającego krokodyla — obecnie symbol zła. Gdzie indziej greckie nimfy oraz syreny dekorować będą na przykład nisze chrzcielnic kościelnych. Znajdzie się też i Orfeusz grający na lirze . Wszystko to zobaczysz wykupując wczasy w Egipcie.

Sztuka koptyjska dąży do ekspresji. Dominantę stanowią wielkie, rozwarte oczy — oto rozwinięty kierunek stylu portretów fajumskich . Modelunek ciała nie jest tu rzeczą istotną. Jeśli artyści posługują się czasami w naiwny sposób motywami zaczerpniętymi ze sztuki greckiej czy egipskiej, to po prostu dlatego, że nie zdołali jeszcze wypracować sobie odpowiednich wzorów dla symboliki nowej religii.

Jakżeż na pozór prymitywny charakter posiada scena kąpieli nowo narodzonego Chrystusa na jednym z reliefów w Muzeum Koptyjskim w Kairze. W klasycznym obramieniu meandrów i rozet scena wyobraża kąpiące się, w baseniku o kształtach pucharu, dziecko, przy czym nad jego głową dostrzec można odrzutowany wylew basenu, który tu wygląda jak imadło naczynia. Z lewej strony siedzi kobieta dokonywająca na dziecku ablucji. Odziana jest w długie, haftowane szaty i we frygijską czapkę na fryzurze przypominającej egipskie uczesanie. Na prawo znajduje się postać drugiej kobiety w pozycji stojącej i podobnie odzianej; w lewej ręce trzyma wieniec, w drugiej krzesełko. W tle widzimy inne przedmioty, jak skrzynia, amfora stojąca na stojakach i niewspółmiernie wielki grzebień; wśród nich rozety wypełniające każdą pustą przestrzeń. Ta obawa pustej przestrzeni, nazywana terminem łacińskim horror vacui, jest niezmiernie charakterystyczną cechą każdej sztuki prymitywnej. Ale tu omawiane przedstawienie łączy w sposób harmonijny prymitywizm z tradycją klasycznych wzorów ornamentyki greckiej i dalekim echem odrzutowanej perspektywy egipskiej, a nawet z niektórymi elementami zaczerpniętymi z ikonografii Wschodu, jak np. czapki frygijskie. Nastąpiło tu wprawdzie całkowite rozbicie wszelkich proporcji a nawet poczucia rzeczywistości, o czym świadczy rozmiar grzebienia, odpowiadający połowie wysokości postaci ludzkiej, przedstawienie to tchnie jednak naiwnym wdziękiem, w którym twórca chciał jasno i czytelnie wyrazić wszystko to, o co mu chodziło.

Do największych osiągnięć sztuki koptyjskiej należy bezsprzecznie ornamentyka. Wymienić tu należy stele grobowe przedstawiające gołąbka z zawieszoną na szyi rzymską bullą; trzyma on w pazurach liść palmowy a w dziobie krzyż. U góry większych rozmiarów krzyż, tzw. typu maltańskiego, znajduje się między dwiema kolumienkami. Całość obwiedziona jest dwoma szlakami ornamentu i plecionki .

Jednym z najbardziej znanych gatunków sztuki koptyjskiej są tkane dekoracje lnianych szat , pochodzących z całunów grobowych, które w suchym piasku pustyni przechowały się w dobrym stanie nie tracąc nic ze swej kolorystyki. Przeważają w szlakach rośliny i geometryczne motywy w pasach; nie brak wśród nich również postaci ludzkich i zwierzęcych, zaczerpniętych częściowo z repertuaru dawnej sztuki. Tkaniny te obok nielicznych płaskorzeźb w kości, którymi inkrustowane były liturgiczne puszki i szkatułki, reprezentują sztukę koptyjską w każdym niemal muzeum.

Kres tej sztuce położył najazd arabski w połowie VII wieku. Jej relikty przetrwały jednak w niektórych monasterach i przybytkach kultu. Najgorzej jednak czas obszedł się z malowidłami, które nie tylko wyblakły, ale w większości poodpadały z tynków nietrwałej zaprawy. Były to bowiem malowidła nie w technice al fresco, lecz malowane na suchej już wyprawie. Dlatego też prawdziwą rewelację światową stanowiło odkrycie przez nas w katedrze w Faras doskonale zachowanych malowideł ściennych, nie tylko o szerokiej tematyce religijnej, jak Pokłon Trzech Króli , Boże Narodzenie, Golgota, Trzech młodzianków w ogniu, ale przedstawiających również portrety biskupów  Pachoras w szatach liturgicznych. Zgodnie z odwiecznym kanonem sztuki egipskiej twarze boskie, a więc i świętych, malowane były białą farbą, śmiertelników zaś — zarówno królów, biskupów, jak i pasterzy — barwą żółtą. Ale nie wyłącznie. Wśród występujących  tu typów  rasowych  na  uwagę  zasługuje portret biskupa Petrosa, zmarłego w roku 999, którego ciemno-brunatne oblicze i nieznaczny zarost   wskazują    wyraźnie    na    cechy   murzyńskie. Analiza antropologiczna kości znalezionych w jego grobowcu potwierdziła w całej pełni negroidalny typ tego dostojnika kościelnego. Portrety owych postaci historycznych — których daty episkopatów odnaleźliśmy na wypisanej w jednej z nisz katedry tzw. liście biskupów — stanowią bezcennej wartości kryteria archeologiczne dla ustalenia poszczególnych etapów rozwoju stylu malarskiego, nie tylko na terenie Faras, ale także w innych kościołach Nubii – Egipt.

Malarstwo w Faras, którego najstarsze przedstawienia pochodzą z początku VIII w., a najpóźniejsze z wieku XIII, nie jest wyłącznie kontynuacją koptyjskiego stylu w Nubii, lecz również manifestacją wielkiej sztuki bizantyńskiej na rubieżach państwa faraonów, gdzie nawet rozwój motywu krzyża maltańskiego ma swój początek w stylizacji egipskiego znaku hieroglificznego anch – to znaczy życie.

Już niebawem nadejdzie najbardziej oczekiwany przez uczniów, i prawdopodobnie nie tylko uczniów, okres. Są to bez wątpienia wakacje. Dla osób uczęszczających do szkoły znaczy to ponad dwa miesiące odpoczynku od wertowania książek i nauki. Nareszcie mają więcej czasu dla siebie i nie muszą się zrywać wcześnie rano aby zdążyć na zajęcia. Wakacje są również okresem kiedy wreszcie mamy okazję do wypoczynku, w innym miejscu niż to gdzie mieszkamy. Wielu ludzi skwapliwe z tej sposobności korzysta i już wręcz właśnie rozpoczynają oni snuć plany spersonalizowanych wakacyjnych wycieczek.

Jeśli udajemy się na pierwszą taką podróż to całkiem dobrze nie eksperymentować o ile chcemy ją zapamiętać jak najlepiej. Powinnaś udać się do jednego z bardziej popularnych regionów turystycznych, który został już wypróbowany poprzez setki tysięcy turystów. Jeżeli takiej masie osób się spodobał to i my powinnaś wyszukać w tym miejscu kilka zalet, dzięki którym nie będziemy żałować swojego wyjazdu. Majorka jest jednym z takich miejsc.

Zdecydowana większość z nas zapewne oczekuje od własnego miejsca wypoczynku pięknej pogody i dostępu do ciepłego i czystego morza. Majorka rzecz jasna wszystkie te wymagania spełnia, jednak to nie wszystko. Baza turystyczna jest tam perfekcyjnie rozwinięta poprzez co nawet jeżeli już mamy zamiar w hotelu tylko nocować to i dobrze żebyśmy mieli gwarancję, że o naszą wygodę będą dbać wszyscy ludzie do tego przygotowani, którym można zaufać. Wbrew pozorom to wybór stosownego hotelu w dużej mierze determinuje to czy ze swojego urlopu będziemy zadowoleni.

Wakacje w Polsce wychodzą bardzo drogo, a tak naprawdę nigdy nie możemy liczyć na wspaniałą pogodę, czyste morze czy niecodzienne do poznania miejsca. Coraz więcej ludzi woli wyjechać za granicę, gdzie przynajmniej dopisze pogoda i trochę egzotyki. Jednym z najczęściej wybieranych miejsc na wakacje jest Egipt last minute wychodzi tanio, dlatego tę formę podróży najczęściej wybierają turyści. Biura turystyczne proponują Egipt last minute na różnych warunkach, w różnych cenach. Turysta może wybrać sobie odpowiadający najbardziej mu pakiet. Egipt last minute to wakacje możliwe w trzech opcjach – wyłącznie wypoczynek, wypoczynek plus zwiedzanie, lub tylko zwiedzanie. Turyści wybierają Egipt ponieważ jest on bogaty pod kątem dostępnych do zwiedzania miejsc. (więcej…)